ناصرپروانی

غزل

خوابِ خواب

عاشقم! در شهر ما عاشق شدن اجبار نیست

سایه ام افتاده بر باد است بر دیوار نیست

گفته ای عاشق شدی من هم کنم تصدیقِ آن

حرفِ تکراری پوچ ات لایق انکار نیست

خواب می دیدم که دستانت پُر از لمسِ من است

خوابِ من خواب است آخر، خوابِ من بیدار نیست

پاک کردم خاطراتت را من از ذهنم ولی

آمده در دل نشسته گرچه او سر بار نیست

حسِ زیبایی ست در این سنگفرش کوچه ها

جای پایت باز شفاف است اصلا تار نیست

دوستت دارم هنوز مانند چتری پُر چروک

غرق بارانم ولی در تشنگی اصرار نیست

گرگِ باران دیده ام ، توهم غزالی تیز پا

زیرِ باران وسعتِ صحرای تو بسیار نیست

پیر شد پروانه با تصویرِ تو در یک قفس

باز شد گرچه قفس فرصت به آن دیدار نیست

ناصرپروانی

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم بهمن ۱۳۹۵ساعت 15:53 توسط مثلث شعر |